علی لندی در کنار ریزعلی خواجوی دو روایت از فداکاری برای نجات جان انسان ها
به گزارش دانشگاه فارسی، «ما ریزعلی خواجوی ها و علی لندی ها را نخبگانی می دانیم که نامشان باید بر سردر اماکن فرهنگی درج شود و از این قبیل گل های سرسبد جامعه، شهدا و ایثارگرانی هستند که با ایثار جان و سلامت خود، اثری فوق العاده بر سرنوشت ایران اسلامی و ملت عزیزش گذاشتند و مدال بندگی را از معبود یگانه دریافت نمودند.»
به گزارش دانشگاه فارسی به نقل از خبر آنلاین، این جملات از پیام اخیر رهبر انقلاب، بار دیگر نام علی لندی را بر سر زبان ها انداخته است؛ نوجوان ۱۴ساله ایذه ای که شهریور ۱۴۰۰، برای نجات ۲ زن گرفتار در حریق خانه همسایه به دل حادثه زد و خودش قربانی آتش شد.
همشهری در خبری نوشت: حالا نام وی در کنار ریزعلی خواجوی آمده است؛ مردی که داستان فداکاری اش سال ها در کتاب های درسی روایت شده است. اما علی لندی که بود و چرا هنوز باید از او گفت؟
علی لندی که بود؟
ماجرای علی به ۱۸ شهریور ۱۴۰۰ برمی گردد. آن روز در خانه همسایه اش در ایذه حریق صورت گرفت و ۲ زن در معرض خطر قرار گرفتند. علی که آن زمان ۱۴سال داشت، برای مساعدت با آنها وارد عمل شد. گاز پیک نیکی آتش گرفته بود و او کوشش کرد آنرا از محل دور کند، اما آتش به بدن خودش سرایت کرد.
علی با سوختگی شدید به بیمارستان منتقل شد. تلاش پزشکان برای نجات جانش به نتیجه نرسید و او چند روز بعد جان باخت. خبر فداکاری اش خیلی زود در رسانه ها منتشر گردید و نام این نوجوان از ایذه فراتر رفت. علی نه چهره ای شناخته شده بود و نه قهرمانی که مردم از قبل او را بشناسند؛ نوجوانی معمولی بود که در موقعیتی دشوار برای مساعدت با دیگران قدم پیش گذاشت.
حرف اخر علی این جمله بود: «اگر باردیگر با چنین موقعیتی رو به رو شود، باز هم همین کار را خواهد نمود.» همین نگاه، قسمتی از تصویری است که از وی در ذهن مردم باقیمانده است؛ نوجوانی که کمک به دیگران را فقط در حد حرف نمی دید. البته روایت فداکاری او باید با آموزش ایمنی همراه باشد تا شجاعت به مفهوم نادیده گرفتن خطر و به خطر انداختن جان خود تعبیر نشود.
علی لندی در کنار ریزعلی خواجوی
در پیام اخیر رهبر انقلاب نام علی لندی در کنار ریزعلی خواجوی آمده است؛ همان مردی که با دیدن خطر ریزش کوه در راه راه آهن با روشن کردن فانوس و اخطار به قطار، برای نجات جان مسافران اقدام نمود. قصه ریزعلی سال ها در کتاب های درسی روایت می شود و نسل های مختلف با نام او آشنا هستند. حالا علی لندی هم در کنار او قرار گرفته است: ۲ انسان از ۲ نسل متفاوت که در لحظه ای حساس، برای نجات دیگران دست به کار شدند. تاکید مقام معظم رهبری بر ثبت نام این ۲ نفر بر سردر اماکن فرهنگی، یادآوری این نکته است که نخبگی فقط به رتبه علمی، مدال ورزشی یا موفقیت در یک رشته تخصصی محدود نمی گردد. گاهی یک رفتار انسانی است که نام فردی را ماندگار می کند؛ رفتاری که شاید در چند دقیقه اتفاق بیفتد، اما اثرش سال ها باقی بماند و ما امروز خیلی محتاج این قهرمانان اجتماعی هستیم برای معرفی به فرزندانمان. تبریزی ها از وقتی پیام رهبری را شنیده اند آمادگی خود برای درج نام ریزعلی خواجوی در اماکن فرهنگی شان را اعلام نموده اند.
نام هایی که باید قصه شان را شنید
اگر مقرر است نام علی لندی بر سردر یک مرکز فرهنگی قرار بگیرد، بچه ها هم باید قصه او را بدانند؛ بدانند این نوجوان که بود و چرا نامش هنوز در خبرها تکرار می شود. نصب یک تابلو به تنهایی کافی نیست. مدرسه ها، کتاب ها و رسانه ها هم می توانند با روایت زندگی او، مجالی برای گفت و گو درباره ی شجاعت، مسئولیت پذیری و کمک به دیگران فراهم نمایند. علی لندی ۱۴ سال بیشتر نداشت، اما نامش حالا در کنار ریزعلی خواجوی قرار گرفته است؛ مردی که داستانش سال ها در کتاب های درسی زنده مانده. شاید همین، دلیل اهمیت باردیگر روایت زندگی علی باشد.
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب