اسرار نیمه تاریک ماه
دانشگاه فارسی: اسناد تازه انتشار یافته نشان می دهند که فضانوردان واقعاً در ماه، پدیده هایی را ثبت کرده اند که هنوز توضیحی برای آنها وجود ندارد.
به گزارش دانشگاه فارسی به نقل از خبر آنلاین، دهه ها بود که علاقه مندان به فضا از جلسات مخفیانه و گزارش های سانسور شده فضانوردان صحبت می کردند. حالا با انتشار رسمی بیشتر از ۱۶۰ پرونده توسط پنتاگون و ناسا، مشخص شده است که فضانوردان ماموریت های «آپولو» واقعا با پدیده هایی مواجه شده اند که در آن زمان هیچ توضیحی برایشان نداشتند.
یکی از تعجب آور ترین اسناد، در ارتباط با آخرین سفر انسان به ماه در سال ۱۹۷۲ است. تصاویر بازسازی شده از آرشیو آپولو ۱۷، سه نقطه نورانی را نشان می دهند که با آرایش کاملا منظم مثلثی در افق ماه قرار گرفته اند.
کارشناسان پنتاگون در بازنگری سال ۲۰۲۶ اعلام نمودند که نقص فنی در دوربین عامل ایجاد این نقاط نورانی نیست و به احتمال زیاد پای «اشیاء فیزیکی» در بین است. در همان زمان فضانوردان از مشاهده ذرات بسیار درخشان و قطعاتی خبر دادند که در اطراف سفینه معلق بودند و با نوری غیرطبیعی می درخشیدند.
جرقه های مرموز
در ماموریت آپولو ۱۲، فضانوردان گزارشی را ثبت کردند که تاکنون مخفی مانده بود. آنها اعلام نمودند که جرقه های ناگهانی نور روی سطح ماه، درست در نزدیکی دهانه آتشفشانی «گریمالدی» مشاهده شده است.
یکی از فضانوردان در مکالمات خود با مرکز کنترل زمینی (هیوستون) از جرقه های نوری مداوم صحبت کرده است. در آن لحظه هیچ منبع طبیعی (مثل برخورد شهاب سنگ) ردیابی نشد.
میهمان ناخوانده باز آلدرین
اسناد ماموریت آپولو ۱۱ (اولین فرود انسان) نشان داده است که باز آلدرین و نیل آرمسترانگ متوجه شیء درخشانی شده بودند که سفینه آنها را در راه ماه همراهی می کرد. در آن زمان، فضانوردان حدس می زدند که این شیء شاید تکه ای از موشک خودشان (Saturn V) باشد که جدا شده است. اما اسناد جدید نشان می دهند که محاسبات مسیر در آن زمان با این فرضیه هماهنگی نداشت و شیء مذکور حرکاتی مستقل از جاذبه زمین انجام می داد.
دانشمندان ناسا در تحلیل این مدارک دو فرضیه اصلی را مطرح می کنند. نخست این که خیلی از این «نورهای درخشان» می توانند ناشی از بازتاب نور خورشید روی قطعات یخ یا رنگ های جدا شده از بدنه سفینه باشند که در خلاء معلق می مانند. توضیح دوم این است که برخی اعتقاد دارند جرقه های روی سطح ماه ناشی از تخلیه الکتریسیته ساکن در غبار ماه (Regolith) است.
حال پرسش مهم این است که چرا این گزارش ها بیشتر از ۵۰ سال محرمانه باقی ماندند؟ پنتاگون اعلام نموده که هدف از پنهان کاری، ممانعت از «اضطراب عمومی» و حفاظت از تکنولوژی های رصدی ارتش بوده است.
انتشار این اسناد ثابت کرد که طرفداران «تئوری های توطئه» همیشه هم اشتباه نمی کردند و فضانوردان واقعا چیزهایی دیده اند. اما این که این اشیاء فضاپیماهای بیگانه بوده اند یا پدیده های ناشناخته فیزیکی، معمایی است که حالا با دسترسی عمومی به این فایل ها، دانشمندان سراسر دنیا درحال بررسی آن هستند.
بطور خلاصه، کارشناسان پنتاگون در بازبینی سال ۲۰۲۶ اعلام نمودند که نقص فنی در دوربین عامل ایجاد این نقاط نورانی نیست و به احتمال زیاد پای اشیاء فیزیکی در میان است. اما اسناد جدید نشان می دهند که محاسبات مسیر در آن زمان با این فرضیه هماهنگی نداشت و شیء مذکور حرکاتی مستقل از جاذبه زمین انجام می داد.
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب