جنگ نباید آینده کودکان را ویران کند
به گزارش دانشگاه فارسی، رییس سازمان ملی تعلیم و تربیت کودک با هشدار نسبت به دستاوردهای جنگ بر خردسالان اظهار داشت: آموزش و سلامت، حقوق بنیادین خردسالان است و نباید قربانی درگیری های مسلحانه شود.
به گزارش دانشگاه فارسی به نقل از سازمان ملی تعلیم و تربیت کودک، حمیدرضا شیخ الاسلام معاون وزیر آموزش وپرورش و رئیس سازمان ملی تعلیم و تربیت کودک، اظهار داشت: امروز در شرایطی این پنل تخصصی را شروع می نماییم که جهان پیرامون ما در میانه یکی از بحرانی ترین و پرتلاطم ترین دوران های تاریخی خود به سر می برد و یکی از دردناک ترین پارادوکس های دنیای کنونی شکل گرفته است؛ جهان پیشرفته ای که از یک سو فتح قله های علم و تکنولوژی را جشن می گیرد، از طرف دیگر، نظاره گر تباهی و از میان رفتن معصومانه ترین لبخندها در آتش جنگ و مخاصمات است.
وی اضافه کرد: تمدن بشری قرن ها کوشیده است که با تدوین میثاق ها، کنوانسیون ها و ساختارهای بین المللی، سایه شوم توحش و جنگ را از سر زیست انسانی کوتاه کند، اما شوربختانه، آمارها و رخدادهای پیش روی ما حکایت از واقعیتی تلخ دارند؛ نخستین، شکننده ترین و بی دفاع ترین قربانیان هر گلوله، هر تصمیم سیاسی ناپخته و هر منازعه مسلحانه، همواره کودکان هستند.
شیخ الاسلام ضمن اشاره به جمعیت میلیونی مخاطب نظام تعلیم و تربیت کشور، اضافه کرد: پرسشی که امروز مایلم به عنوان رئیس سازمان ملی تعلیم و تربیت کودک و به عنوان یک پژوهشگر، در مقابل وجدان علمی و حقوقی این جمع قرار دهم این است، هنگامی که سقف یک کودکستان فرو می ریزد یا صدای انفجار، لالایی شبانه یک کودک خردسال را می بلعد، دقیقا چه چیزی نابود می شود؟ آیا فقط یک سازه فیزیکی از میان رفته است؟ خیر؛ آنچه هدف قرار می گیرد، معماری ذهن انسان، اعتماد بنیادین به جهان و امکان تحقق تمدنی پایدار می باشد.
معاون وزیر آموزش وپرورش افزود: ما در این پنل گرد هم نیامده ایم تا صرفا از موضع انفعال مرثیه سرایی کنیم؛ آمده ایم که با اتکا به علم، حقوق بین الملل و تجربه مدیریتی، زنگ خطری جدی را به صدا درآوریم و از لزوم غیرقابل مذاکره ی صیانت از دو حق حیاتی دفاع کنیم؛ حق بر آموزش و حق بر سلامت.
رئیس سازمان ملی تعلیم و تربیت کودک در ادامه گفت: ماده ۲۸ و ۲۹ کنوانسیون حقوق کودک، آموزش را حق مسلم و بدون قید و شرط هر انسان می داند. در کنار آن، قطعنامه های پی در پی شورای امنیت سازمان ملل متحد، همچون قطعنامه های بنیادین که با اجماع به تصویب رسید، بر لزوم حیاتی حفاظت از مدارس، کودکستان ها و فضاهای آموزشی در جریان درگیری های مسلحانه صراحتاً تاکید شده است.
شیخ الاسلام خاطرنشان کرد: اگر صادقانه و حق طلبانه به صحنه بین الملل نگاه نماییم باید پرسید که چرا ساختارهای بین المللی تا این حد در مقابل تبدیل شدن مراکز آموزشی به اهداف نظامی منفعل مانده اند؟ چرا بیانیه های دیپلماتیک نتوانسته اند دیواری نفوذناپذیر در مقابل آوارگی خردسالان بکشند؟
وی تصریح کرد: نگاه حق طلبانه به حقوق کودک به ما دیکته می کند که صیانت از جان و سلامت کودک در جنگ، نباید مشمول استانداردهای دوگانه یا مصلحت سنجی های ژئوپلیتیک شود. کودکی که در گوشه ای از خاورمیانه یا هر نقطه دیگر از جهان به سبب جنگ، دسترسی اش به کودکستان، مدرسه، خدمات بهداشتی، واکسیناسیون و تغذیه سالم قطع می شود، حق دارد شورای امنیت را مورد استیضاح اخلاقی قرار دهد.
معاون وزیر آموزش وپرورش تصریح کرد: سکوت یا کم تحرکی در مقابل تخریب زیرساخت های رشد و تربیت اولیه، تضعیف مستقیم حقوق بین الملل بشردوستانه است. آموزش و سلامت کودکان، نبایدخسارت جانبی جنگ قلمداد شود؛ بلکه بر مبنای اصول مسلم حقوقی، هرگونه تعرض مستقیم یا غیرمستقیم به این شریان های حیاتی، مصداق آشکار تعرض به بشریت و صلح پایدار می باشد.
معاون وزیر آموزش وپرورش افزود: از نظر علوم اعصاب تحولی و روان شناسی تروما، سالیان اولیه کودکیپنجره ای طلایی و تکرارنشدنی است. در این بازه، معماری مغز انسان در بستر امنیت، ثبات و تعاملات پایدار شکل می گیرد؛ اما "جنگ و گسست" چه بر سر این معماری می آورد؟ گسست نخست، زیستی و امنیتی و سلامت است؛ آوارگی، صدای انفجار و از دست دادن مأمن امن، ترشح مداوم هورمون های استرس را به دنبال دارد. این پدیده، بخش های عقلانی مغز را سرکوب کرده و کودکان را در حالت بقای اولیه قفل می کند و یادگیری در چنین شرایطی متوقف می شود. همینطور سوءتغذیه دوران بحران، همراه با محرومیت از غربالگری های رشدی و سلامت روانی، نسلی را به بار می آورد که ممکنست سال ها بعد از پایان جنگ، همچنان با دستاوردهای اختلال استرس بعد از سانحه مانند لکنت ها، اضطراب های فراگیر و افت توانایی های شناختی دست به گریبان باشد.
شیخ الاسلام تاکید کرد: گسست دوم، اجتماعی و عاطفی است؛ از هم گسستن پیوندهای خانوادگی، از دست دادن مربیان و دوستان و فروپاشی روتین های روزمره، حس عاملیت و امید را از کودک می رباید. این همان چیزی است که ما در ادبیات علمی از آن با عنوان" فقر معنایی و عاطفی"یاد می نماییم.
معاون وزیر آموزش وپرورش تصریح کرد: گسست سوم، آموزشی است. محرومیت از محیط های یادگیری ایمن، نسل آینده را به طرف شکاف های عمیق شناختی سوق می دهد. جنگ، آموزش را از یک حق همگانی به یک رویای پرهزینه تبدیل میکند. بنابراین، وقتی از صیانت از آموزش و سلامت در دوران بحران سخن می گوییم، از یک کار لوکس رفاهی حرف نمی زنیم؛ ما از پدافند غیرعامل روانی و شناختی دفاع می نماییم. صیانت از آموزش در بحران، مانع از دست دادن نسل ها می شود.
وی در ادامه بیان داشت: پرسش عملیاتی اینجاست که در برخورد با چنین بحران فراگیری، سازمان های متولی و سیاست گذاران چه واکنشی باید نشان دهند؟ آیا می توان منتظر ماند تا آوارها کنار روند و جنگ متوقف شود و سپس به فکر بازپروری کودکان افتاد؟ اساسا پاسخ خیر است؛ چون که زمان در تقویم رشد شناختی کودک متوقف نمی گردد. ما در سازمان ملی تعلیم و تربیت کودک، با تاکید بر اسناد بالادستی و استانداردهای علمیِ روز جهان، اعتقاد داریم که سیاستگذاری در عرصه کودکی در زمان بحران باید بر سه اصل انعطاف پذیری سیستمیک، یکپارچه سازی سلامت و آموزش و دیپلماسی و مسئولیت جمعی استوار باشد.
رئیس سازمان ملی تعلیم و تربیت کودک خاطرنشان کرد: محافظت از کودکان در مناطق بحران زده، مرز نمی شناسد؛ این یک مسئولیت اخلاقی و بین المللی است که جامعه علمی و مدیریتی کشور باید پرچم دار آن باشد. ما در دوران بحران و جنگ، با شعار آموزش تعطیل نیست، الگویی پویا و تاب آور از مداخله آموزشی-روانی را طراحی و عملیاتی کردیم. هنگامی که حضور فیزیکی در کودکستان ها ناممکن شد، ما به سرعت زنجیره ارتباطی را به سوی کانون خانواده تغییر جهت دادیم و با راه اندازی کانال تخصصی و فراگیر کودکانه توانستیم با استفاده از ظرفیت مربیان توانمند در سراسر کشور و تولید محتواهای متناسب با جامعه ی مخاطب، شریان تربیت را از دل فضاهای ناامن عبور دهیم و مستقیماً به امن ترین پناهگاه کودک یعنی آغوش والدین برسانیم. بوسیله این کانال، بسته های مداخله ای آموزش مبتنی بر بازی و هنر با تأکید موکد بر هویت ایرانی_اسلامی برای تخلیه هیجانات منفی و کاهش فشار طراحی و بازنشر شد.
وی اضافه کرد: این شبکه ی ارتباطی نشان داد که وقتی ساختارهای اداری از انعطاف لازم برخوردار باشند، می توان از ساده ترین ابزارهای فناورانه، قوی ترین سنگرهای صیانت از روح و روان کودکان را ساخت و مانع از گسست کامل تربیت و یادگیری شد.
معاون وزیر آموزش وپرورش با اشاره به اینکه صیانت از آموزش و سلامت در راه رشد کودکان، آزمون بزرگ بشریت در قرن بیست و یکم است، اظهار داشت: صیانت از آموزش و سلامت در دوران گسست، دفاع از جوهره صلح جهانی و آینده بشریت است. جامعه بین الملل، نهادهای حقوقی و همه دولت ها باید قبول کنند که مصونیت کودک در بحران، یک خط قرمز اخلاقی و حقوقی غیرقابل انعطاف است.
شیخ الاسلام در انتها تصریح کرد: برای پیشبرد این اهداف و پیاده سازی این استراتژی ها در لایه های مختلف حاکمیتی و بین المللی، ما نیازمند هم افزایی جامع هستیم.
به گزارش دانشگاه فارسی به نقل از سازمان ملی تعلیم و تربیت کودک، حمیدرضا شیخ الاسلام معاون وزیر آموزش و پرورش و رئیس سازمان ملی تعلیم و تربیت کودک، گفت: امروز در شرایطی این پنل تخصصی را شروع می نماییم که جهان پیرامون ما در میانه یکی از بحرانی ترین و پرتلاطم ترین دوران های تاریخی خود به سر می برد و یکی از دردناک ترین پارادوکس های دنیای کنونی شکل گرفته است؛ جهان پیشرفته ای که از یک سو فتح قله های علم و تکنولوژی را جشن می گیرد، از جانب دیگر، نظاره گر تباهی و از میان رفتن معصومانه ترین لبخندها در آتش جنگ و مخاصمات است. وی افزود: تمدن بشری قرن ها کوشیده است که با تدوین میثاق ها، کنوانسیون ها و ساختارهای بین المللی، سایه شوم توحش و جنگ را از سر زیست انسانی کوتاه کند، اما شوربختانه، آمارها و رخدادهای پیش روی ما حکایت از واقعیتی تلخ دارند؛ نخستین، شکننده ترین و بی دفاع ترین قربانیان هر گلوله، هر تصمیم سیاسی ناپخته و هر منازعه مسلحانه، همواره کودکان هستند. شیخ الاسلام ضمن اشاره به جمعیت میلیونی مخاطب نظام تعلیم و تربیت کشور، افزود: پرسشی که امروز مایلم به عنوان رئیس سازمان ملی تعلیم و تربیت کودک و به عنوان یک پژوهشگر، در مقابل وجدان علمی و حقوقی این جمع قرار دهم این است، هنگامی که سقف یک کودکستان فرو می ریزد یا صدای انفجار، لالایی شبانه یک کودک خردسال را می بلعد، دقیقاً چه چیزی نابود می شود؟ در کنار آن، قطعنامه های متوالی شورای امنیت سازمان ملل متحد، همچون قطعنامه های بنیادین که با اجماع به تصویب رسید، بر ضرورت حیاتی محافظت از مدارس، کودکستان ها و فضاهای آموزشی در جریان درگیری های مسلحانه صراحتاً تأکید گردیده است. شیخ الاسلام تصریح کرد: اگر صادقانه و حق طلبانه به صحنه بین الملل نگاه نماییم باید پرسید که چرا ساختارهای بین المللی تا این حد در مقابل تبدیل شدن مراکز آموزشی به اهداف نظامی منفعل مانده اند؟ بوسیله این کانال، بسته های مداخله ای آموزش مبتنی بر بازی و هنر با تاکید موکد بر هویت ایرانی_اسلامی برای تخلیه هیجانات منفی و کاهش فشار طراحی و بازنشر شد. وی افزود: این شبکه ی ارتباطی نشان داد که وقتی ساختارهای اداری از انعطاف لازم برخوردار باشند، میتوان از ساده ترین ابزارهای فناورانه، قوی ترین سنگرهای صیانت از روح و روان کودکان را ساخت و مانع از گسست کامل تربیت و یادگیری شد. معاون وزیر آموزش و پرورش با اشاره به این که صیانت از آموزش و سلامت در راه رشد کودکان، آزمون بزرگ بشریت در قرن بیست و یکم است، گفت: صیانت از آموزش و سلامت در دوران گسست، دفاع از جوهره صلح جهانی و آینده بشریت است.
منبع: دانشگاه فارسی
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب